Bílar
Leifur Ýmir Eyólfsson
Neskirkja 4. október – 29. nóvember 2026

Ég hugsa að það sé mjög gott að fá yfirsýn. Geta áttað sig á þessu. Stíga upp á ægishjálminn. Hvað er í boði. Hvað langar mig. Hvað væri sniðugt. Það eru margir bílar. Nokkrir sem koma til greina. Þarf ég að eiga einn. Eða tvo væri líka hægt.

Hvernig ætti maður að líta á þetta. Er þetta að segja eitthvað um mig. Eða er þetta ekki bara hryllingur allir þessir bílar. Eða er ég að reyna vera eitthvað annað en praktískur. Eða bara töff. Eða betra að labba bara. Eða eru þetta bara allt ljótir bílar. Allir eins. Það er þó ekki sanngjarnt. Þeir eru fallegir þegar það kemur vont veður. Og þegar ég þarf að gera stórinnkaup. Eða er þetta allt svona illa skipulagt að ég get ekki labbað. Eða er bara ekki gert ráð fyrir því að ég labbi. Ætti ég að flytja mig nær verslunarkjarna. Eða á ég að fá mjólkina senda heim. Eða eru hjólin frjálsari en fæturnir. Eða ætti ég að hætta að flýta mér svona.

En svo er ekkert betra en að fylla skottið af drasli og fara með það á haugana. Helst fylla heila kerru af einhverju drasli og fleygja því. Skola svo af bílnum og fá sér ís. Þá hefur maður skilað dagsverki og líður betur.

Það getur veitt manni ákveðna hugarró að skoða bíla og velta þeim fyrir sér. Eða er ég kannski bara eirðarlaus. Eða er þetta svokölluð bestun. Hvað ætli þessi og hinn bíll eyði miklu, hvað ætli að hann kosti, hvaða árgerð hann er o.s.frv. Ekki að maður ætli beint að kaupa bílinn, meira svona að máta hann við sig. Er rafmagnið málið, þá væri hægt að endurheimta baðstrendurnar úti á Granda. Eða fer Þjórsá þá endanlega í súginn. Það er bara svo góð bensínlyktin á heitum sumardegi og enginn lykt af rafmagni. Og svo er gaman að fá sér pulsu á bensínstöðinni.

Ég hef ekki beint mikið vit á bílum, aðallega vit á svona hálf ónýtum bílum og þá frekar með áherslu á fagurfræðileg sjónarmið. Sá tolerans virðist þó vera að minnka með árunum og meiri tendens til að vera á aöruggari bíl eða svona meira venjulegum. Kannski breytist það svo aftur.

En á vorin þegar hálendið opnast þá dreymir mannfólkinu alltaf um jeppa og að geta keyrt allstaðar inn fyrir þar sem skiltið segir: „eingöngu 4×4“. Það er gott að láta sig dreyma. Og það er gott að keyra. Það kviknar á öðrum stöðvum í heilanum. Það getur verið gott að keyra sæmilega langa vegalengd (helst þá utan borgarmarkana) og virkilega láta hugann reika. Stoppa svo tímann í smá stund með því að fara ekki strax út úr bílnum þegar maður hefur náð áfangastað. Staldra aðeins við. Sérstaklega ef það er gott lag í útvarpinu.

Leifur Ýmir Eyjólfsson
Reykjavík. September. 2026

Leifur Ýmir Eyjólfsson (1987, Reykjavík) býr og starfar í Reykjavík. Hann lagði stund á Fornám (2008) og Mótun (2009) við Myndlistarskólann í Reykjavík og er með BFA-gráðu (2013) frá Myndlistardeildar Listaháskóla Íslands. Hans nýjasta einkasýning Bílar, opnaði í Neskirkju, október, 2026. Einnig má nefna einkasýningarnar: Langtíma millibils ástand, Bók um Bók, 2026.  Haustsýning, Norska húsið, 2025.  e-ð fjall, Gallerí Úthverfa, 2019. Handrit III, Gallerí Listamönnum, 2019. Living Room í Harbinger, 2016. Hann hélt sýna fyrstu einkasýningu Handrit í Listasafni Reykjavíkur 2018. Fyrir þá sýningu hlaut hann hvatningarverðlaun Myndlistarverðlaunanna. Leifur Ýmir hefur tekið þátt í samsýningum á vegum opinberra safna á borð við samstarf Nýlistasafnsins og Árbæjarsafnsins, S7 Suðurgata 7 /(ekki á leið) á Listahátíð 2014, #KOMASVO Listasafni ASÍ, Reykjavík, 2015. Fimmföld sýn, Listasafn Reykanesbæjar, 2019. Og samsýningum á vegum gallería og verkefnarýma: Opnunarsýningu Kling og Bang, Marshallhúsinu, 2017. Landvist, Stóra Klofa, Landsveit, 2020. Jólasýningin í Ásmundarsal 2024.Verk hans eru meðal annars í söfnum eins og Listasafni Reykjavíkur; Nýlistasafninu í Reykjavík; opinberra stofnana og fjölda einkasafna.